Er was eens... Cappadoci

door Chantal van Wees

Hl lang geleden (zo'n 3 miljoen jaar), in een land hier ver vandaan, bedolven drie vulkanen de aarde met hun vurig speeksel. Zon, neerslag en tijd bewerkten de massa tot surrealistische gleuven, ravijnen en merkwaardige rotsformaties. En zo ontstond Cappadoci; een land met ondergrondse steden, toverheksen en tollende monniken.

GREME - "We hebben mazzel met dit heldere weer'', zegt Mike Green, een kwiek ogende veertiger n ballonvaarder, terwijl ik de mand in klauter. De kilheid van de ochtend verdwijnt door de hitte van de gasvlam onder de enorme ballon, die ons langzaam doet stijgen. De schemering kleurt het verlaten landschap roze. We vliegen over rotsen in de meest uiteenlopende vormen. Er zijn feenrotsen (foto rechts); langwerpige schoorstenen waar een steen op balanceert. Ander gesteente heeft veel weg van enorme vrouwelijke rondingen, alsof enkele reuzinnen zich er tussen de begroeiing hebben neergevlijd. Mannelijkheid is ook goed vertegenwoordigt in de vorm van statige pilaren die moeiteloos door kunnen gaan voor gigantische fallussen.

Vlak voor we landen breekt de zon door. De roze teint verandert in een overweldigende gouden gloed. Ochtendstond heeft goud in de mond, en dat staat in Cappadoci gelijk aan een magisch uitzicht van Kodak Color Gold-kwaliteit. Dan zet Mike Green mij af op een vlak stuk grasland en zweeft weer verder. Ik zwaai hem uit en zie hoe het gevaarte in het zonlicht tussen de pilaren door slalomt en steeds kleiner wordt.


Bij de ingang van het dal van Greme, of 'de Nonnenvallei', probeert een gesluierde grootmoeder (van Roodkapje?) mij een speldje met 'het oog van medusa' (foto rechts) aan te smeren. Ik zwicht voor haar tandeloze glimlach. Deze mythologische geluksbrenger, waar de Cappadocirs echt in geloven, kom je hier in de vorm van een souvenir overal tegen. Dus ook op heilige plekken.

In de vierde eeuw na Christus was Cappadoci het middelpunt van de kerstening. Kluizenaars en andere fanatiekelingen hakten vele kloosters en meer dan 600 kerken in het zachte steen. Tegenwoordig is het Gremedal een openluchtpark en zijn de bedevaartgangers soms christelijk maar vooral toerist. Een wandeling langs bizar gevormde rotsen, maar nu met hier en daar een raam of deur erin, roept in eerste instantie herinneringen op aan de Efteling. Toch heerst er een serene rust, af en toe verstoord door gekoer van duiven; de huidige bewoners van deze devote plek.

Maar niet alleen heilige huisjes werden hier uit de rotsen gehakt. De ondergrondse stad Kaymakli, de volgende stop, is daar een goed voorbeeld van. Het onderaardse flatgebouw telt wel acht verdiepingen en diende ooit als schuilplaats voor de christenen, op de vlucht voor Arabieren. Wanneer ik de donkere krochten instap, houd ik het oog van medusa stevig in mijn vuist geklemd. De ondergrondse vertrekken en gangen zijn klein en smal, maar het is er, vergeleken met buiten, aangenaam koel. Aan het eind van n van de tunnels ligt een enorme molensteen. Als er gevaar dreigde, duwden de grotbewoners de steen voor de ingang. Kruipend door de gangen vraag ik me af of ik het hier overleefd zou hebben. Er konden zo'n 15.000 mensen in wonen, soms wel een half jaar lang. Misschien een leuk idee voor een Turkse Big Brother-variant? Ik ben in ieder geval blij als ik het benauwende ondergrondse verlaat en de warme zon weer op mijn huid voel branden.

Het volgende sprookje is wederom een visueel spektakel, en vindt deze keer niet boven of onder, maar gewoon op de grond plaats, in een openluchtherberg uit de 13e eeuw. Tussen eeuwenoude muren, onder een fonkelende sterrenhemel, met de geur van appeltabak uit waterpijpen, wacht ik met andere bezoekers tot het ritueel der Mevlana-monniken gaat beginnen. De visie van de oprichter, filosoof Mevlana (1207-1273), heeft veel weg van het boeddhisme, waarbij 'liefde voor de gehele schepping' een belangrijke pijler is. De monniken mediteren door honderden rondjes om hun as te draaien. Dit brengt hen tot de kern van hun geloof en ziet er bovendien fantastisch uit. Eerst speelt men een hypnotisch deuntje, waar koranteksten op gezongen worden. Dan verschijnen de draaiers ten tonele. Zij buigen veelvuldig; voor elkaar, voor hun meester n voor de roodverbrande toeristen. De muziek zwelt aan en ze beginnen te draaien, zodat de wijde witte rokken om hen heen cirkelen; armen wijd, blik op oneindig. Minutenlang gaan zij door, alle natuurwetten aan hun zwarte laarzen lappend. Na afloop mag er niet geklapt worden dus verlaat men de zaal in gepaste stilte. Buiten hangt een enorme maan, boven een vaag silhouet van rotsen. En opeens weet ik het zeker; sprookjes bestaan echt. In Cappadoci, tenminste.

Hurk-w.c.'s

Vanaf Schiphol vliegt Pegasus Airlines in ongeveer vijf uur naar Kayseri Airport in het hart van Turkije. Reisorganisatie ger Tours heeft 35 jaar ervaring met het organiseren van reizen naar Turkije en kent ook dit nog niet zo bekende gebied op haar duim.

ger Tours biedt een keuze voor verblijf in vijf hotels en hebben drie excursies samengesteld om de sprookjes in Cappadoci te ontdekken. Bovendien werken zij met Nederlandstalige gidsen die je met liefde 'hun' streek laten zien. Toerisme in Cappadoci is in opmars, maar niet vergelijkbaar met de toestroom die Turkse badplaatsen als Alanya en Antalya jaarlijks overspoelen. Voordeel: de bevolking reageert (nog) blij verrast bij het zien van een toerist. Nadeel: de hoeveelheid hurk-w.c.'s toont aan dat de westerse maatstaven hier nog niet zijn ingeburgerd. Gelukkig zijn er luxe hotels waar je gewoon op z'n Hollands op de pot kunt zitten. Betalen kun je bijna overal zowel met euro's als met de Turkse Lira's.

Vanaf Schiphol vliegt Pegasus Airlines in ongeveer vijf uur naar Kayseri Airport in het hart van Turkije. Reisorganisatie ger Tours heeft 35 jaar ervaring met het organiseren van reizen naar Turkije en kent ook dit nog niet zo bekende gebied op haar duim. Zij bieden een keuze voor verblijf in vijf hotels en hebben drie excursies samengesteld om de sprookjes in Cappadoci te ontdekken. Bovendien werken zij met Nederlandstalige gidsen die je met liefde 'hun' streek laten zien. Toerisme in Cappadoci is in opmars, maar niet vergelijkbaar met de toestroom die Turkse badplaatsen als Alanya en Antalya jaarlijks overspoelen. Voordeel: de bevolking reageert (nog) blij verrast bij het zien van een toerist. Nadeel: de hoeveelheid hurk-w.c.'s toont aan dat de westerse maatstaven hier nog niet zijn ingeburgerd. Gelukkig zijn er luxe hotels waar je gewoon op z'n Hollands op de pot kunt zitten. Betalen kun je bijna overal zowel met euro's als met de Turkse Lira's.

ger Tours: Prins Hendrikkade 22-1, 1012 TM Amsterdam. T: 020-521 04 22. www.oeger.nl

Turkish delight

In Cappadoci kun je niet alleen genieten met je ogen; de keuken is net zo betoverend als het landschap. In rgp kun je in het prachtig gerestaureerde Old Greek House uitstekend Turks eten.

Door de gunstige ligging van het gebied kan er alles verbouwd worden, dus de ingredinten zijn net zo lokaal als de recepten. Er worden zelfs druiven verbouwd voor een fruitige Cappadocische wijn. Aanrader is het stoofpotje met lamsvlees, courgette en heel veel kruiden. Je zit er op kussens, aan grote lage tafels die vol staan met Turkse heerlijkheden. Na een dessert van homemade baklava wordt verwacht dat je, op z'n Turks, op de kussens achterover ploft voor een tukje.

In Cappadoci kun je niet alleen genieten met je ogen; de keuken is net zo betoverend als het landschap. In rgp kun je in het prachtig gerestaureerde Old Greek House uitstekend Turks eten. Door de gunstige ligging van het gebied kan er alles verbouwd worden, dus de ingredinten zijn net zo lokaal als de recepten. Er worden zelfs druiven verbouwd voor een fruitige Cappadocische wijn. Aanrader is het stoofpotje met lamsvlees, courgette en heel veel kruiden. Je zit er op kussens, aan grote lage tafels die vol staan met Turkse heerlijkheden. Na een dessert van homemade baklava wordt verwacht dat je, op z'n Turks, op de kussens achterover ploft voor een tukje.

Info: www.oldgreekhouse.com