Julliet Marillier - Drager van de Wolvenvacht.
Uitgeverij Luitingh-Sijthoff. ISBN 90 245 4611 7. 519
bladzijden. Prijs 24,95 euro.
Prachtig geschreven en emotioneel rijk gekleurd, was de eerste reeks van
Juliet Marillier met de naam Trilogie van de Zeven Wateren. Bij een tweede
verhaal is het altijd even afwachten of het niveau gelijk blijft. De schrijfster
kiest ditmaal een ietwat andere achtergrond voor haar nieuwe roman, maar weet
weer als vanouds te boeien met ditmaal twee vrienden als middelpunt van diep
ingrijpende gebeurtenissen. Gelukkig maar.
Niet Ierland, maar een klein
dorpje in Rogaland, het huidige Noorwegen is de plek waar het verhaal zijn
beginpunt neemt. De jonge knaap Eyvind wil maar een ding: hij wil een drager van
de wolvenvacht worden. Berserker zouden wij ze noemen. Tijdens het gevecht horen
deze drieste krijgers enkel de goddelijke stem van Thor. Ze zijn zonder angst en
vrees. Eyvind sluit vriendschap met Somerled, een jongen van zijn leeftijd, die
al veel heeft meegemaakt. De vriendschap wordt bezegeld met bloed als teken van
hun eeuwig durende trouw. Eyvind groeit op en krijgt zijn zo gewenste
wolvenvacht en Somerled vindt zijn plek aan het Hof van de koning. Hoewel er
spanning ontstaat tussen de twee gezworen kameraden, kan dat niet hun
vriendschap in gevaar brengen. De spanning neemt toe als beiden meegaan op een
expeditie. De Vikingen zijn op zoek naar een nieuwe nederzetting, die ze kunnen
gebruiken als uitvalshaven voor hun rooftochten. Ze komen terecht op een van de
noordelijke Schotse eilanden, en maken kennis met een inheems volk, die de
Vikingen met voorzicht maar ook met gastvrijheid ontvangen. Engus, de koning,
geeft hen toestemming om een nederzetting te stichten op het eiland. Daar
ontmoet Eyvind Nessa, een priesteres, die het spirituele leven van de bevolking
vertegenwoordigt en de brug vormt naar de oude geesten en goden van de eilanden.
De verhoudingen tussen de twee volkeren verslechtert als de leider van de
Vikingen dood wordt gevonden. Eyvind komt steeds meer onder druk te staan. Aan
zowel zijn geloof in de oorlogsgod Thor, als aan zijn bloed-eed wordt getornd.
De van oorsprong Nieuw-Zeelandse schrijfster las in een boek over de
oorlogsvoering van de Vikingen met daarin ook een stuk over Berserkers. Ze vond
het een interessant idee: iemand die in de zomer gewoon op zijn land gewassen
verbouwde en een bepaalde periode van het jaar als krijger helemaal buiten zijn
zinnen kon raken. Toen haar dochter haar vertelde over een vakantie op de
Schotse eilanden, was een verhaal geboren.
|