Sophia McDougall - Romanitas.

Uitgeverij M. ISBN 90 225 4303 X. 479 bladzijden. Prijs 18,50.

De 24-jarige Sophia McDougall heeft een leuk thema gekozen voor haar verhaal. 'Wat als het Oude Rome niet ten onder gegaan was? En nu in de eenentwintigste eeuw nog zou bestaan?'
Een van de zaken die als een sterk economische factor waarschijnlijk zou blijven bestaan is de slavernij. In Londinium (Londen) wacht een jonge slaaf, Sulien, op zijn kruisiging. In de technisch hoogstaande maatschappij gebeurt dat niet meer door spijkers in iemands armen en benen te slaan, maar met een technisch apparaat dat de ledematen wreed doorboort. Sulien wacht in een gevangenisboot gelaten op zijn onvermijdelijk einde. Zijn tweelingzus, Una, beschikt over sterke psychische krachten en weet hem te bevrijden. Ze kan de geest van andere mensen vertroebelen. Sulien heeft trouwens ook bijzondere eigenschappen: hij heeft helende vermogens.
Het lukt de tweeling te ontsnappen. Ze reizen naar het vasteland, en weten uiteindelijk terecht te komen in Galli. Het huidige Frankrijk. Ze zijn er op zoek naar een mystieke vluchtplek voor slaven. Per toeval ontmoeten ze een andere vluchteling. Marcus is de jonge troonopvolger van het Romeinse Rijk. Zijn ouders zijn overleden, en al snel bleken deze vermoord te zijn. Na een mislukte moordopslag besluit hij te vluchten. Samen weten de drie jeugdige vervolgden de schuilplek te vinden en vinden voor even rust.

Het uitgangspunt van een Romeinse beschaving is een oorspronkelijk idee. Jammer alleen dat dit idee enkel op hoofdlijnen uitgewerkt is. Centraal staat toch het verhaal van de drie jonge mensen die op de vlucht zijn. Het is zondermeer een leuk en onderhoudend verhaal; maar mijn nieuwsgierigheid naar dat nieuwe Rome werd niet echt bevredigd.