Opmerkelijke toevalligheden

Van wieg tot altaar bij elkaar
Hoe is-ut mogelijk. Stel je voor: op zekere dag worden in een ziekenhuis twee babies geboren, drie uur na elkaar. Een jongetje en een meisje. Eenentwintig jaar staan de beiden voor het altaar en geven elkaar het ja-woord. Een sterk verhaal? Nou, niet dus. Precies zo is het gegaan met Melanie Somerville en Adam Redgrave uit het Engelse Cornwall.
In het Penzances Bolitho Hospital in Cornwall zagen ze op 28 augustus 1982 het levenslicht. De enige twee nieuw geboren babies die dag op de kraamafdeling. Hun opgetogen en trotse moeders babbelden in de dagen na de bevalling nog met elkaar over de gebaarde kroost. Toen gingen de beide families, zoals dat hoort, ieder weer een eigen weg op het ondoorgrondelijke levenspad.
Jaren later ontmoetten Melanies en Adams moeder elkaar weer. Als collegas in een winkel van supermarktconcern Tesco. Op zekere dag deed Adam, inmiddels werkzaam als postbode, boodschappen in de super en werd zijn blik getrokken tot een bevallige jongedame in een van de rijen. Hij sprak er zijn moeder over aan. Die wist hem te vertellen dat de begeerde schone de dochter was van haar collega. Een contact was dus snel gelegd. Melanie en Adam gingen de eerste avond uit en vielen prompt als een blok voor elkaar. Daarna kreeg het verliefde stel tot hun stomme verbazing van de beide moeders te horen dat ze al eens eerder heel dicht bij elkaar waren geweest
Melanie en Adam zijn inmiddels getrouwd en ja, wat kunnen wij ervan zeggen? Het leven is soms wonderlijker dan je denkt!

Zij hadden 'geluk'
Met donderend geweld kwamen donderdagavond 24 april 2003 vijf balkons naar beneden van het appartementencomplex Patio Sevilla in de Maastrichtse nieuwbouwwijk Cramique. Een 64-jarige man en zijn 58-jarige echtgenote kwamen daarbij om het leven. Een afschuwelijke tragedie, die Maastricht in de greep houdt. Maar het dodental had hoger kunnen zijn, zonder de schijnbare mirakels die zich vlak voor het vreselijke drama afspeelden.

Het is een warme avond, even voor zeven uur, 24 april. Een bewoner op de vijfde etage van Patio Sevilla geniet op zijn balkon van de zwoele temperaturen buiten. Dan gaat de zoemer van de deurbel. De man loopt de kamer in en drukt op de belknop. Het is zijn zoon, die beneden aan de deur staat en vol trots zijn nieuwe auto wil laten zien. De man antwoordt dat hij eraan komt, als er opeens een luid kabaal is. Het klinkt alsof vlakbij hem een vrachtwagen vol met stenen gelost wordt. Hij kijkt en ziet tot zijn verbijstering dat het balkon opeens weg is. Het oorverdovende kabaal houdt aan, zeker vijftien tellen.

Net voor zeven uur gebeurde er meer in hetzelfde Patio Sevilla. Twee etages lager was een echtpaar klaar om te dineren met hun zoon. De tafel was gedekt, het eten klaar om opgediend te worden. De beide echtelieden zaten nog even gezellig buiten om van het ongekend fraaie voorjaarsweer te genieten, in afwachting van hun zoon die nog onderweg was. Opeens ging de telefoon. Zowel man als vrouw stonden op en gingen naar binnen om op te nemen. Het bleek de zoon te zijn, die meldde dat hij in de file stond en een kwartier later zou komen. Hij was nog niet uitgesproken of de boel achter het echtpaar stortte letterlijk in.

Bij een ander getroffen appartement zat het fatale ogenblik ook niemand buiten. De echtgenote van dat echtpaar was naar haar werk en haar man zat achter de computer. Een flatbewoner zei: "Ik heb die man gesproken. Zelf wist hij geen verklaring te vinden waarom hij juist op dat moment aan zijn pc zat. Normaal zat hij met zulk weer altijd buiten."

Net voor zeven uur op donderdagavond 24 april brak het balkon af van de vijfde en hoogste etage van de Patio Sevilla. Door het immense gewicht dat op het balkon van de onderliggende etage terechtkwam, hield ook dat balkon het niet meer. Vervolgens stortten de balkons op de onderste etages eveneens als een kaartenhuis in.

Inmiddels is het onderzoek naar de oorzaak van het drama afgerond. Hieruit is gebleken dat de kolom die de 5 balkons ondersteunde het begeven heeft en de balkons dus min of meer gelijktijdig zijn afgebroken.

Feit lijkt ook te zijn dat er meer slachtoffers te betreuren zouden zijn geweest zonder de mysterieuze inbreng van het toeval. Of was het toch 'slechts' een kwestie van geluk?

Hiep hiep hoera! (3x)
Hoe vreemd kan het toeval zijn. Op 23 augustus werd Jesse geboren, zoontje van moeder Yvonne Sonntag uit Roermond. Laat Yvonne nou ook net op 23 augustus jarig zijn. Op de dag van de bevalling werd ze 37. En, alsof het nog niet genoeg is, k Yvonne's moeder - oma dus van Jesse - had die 23e augustus haar verjaardag te vieren. Oma's 77e alweer. Drie generaties achtereen op een en dezelfde dag jarig. Namens suspensestory: van harte proficiat!

De baaldag van Lodewijk XVI
Koning Lodewijk XVI van Frankrijk had het nooit zo begrepen op de 21e van elke maand. Dat was voor hem een regelrechte ongeluksdag. Reden was een voorspelling die een astroloog hem in zijn jeugd aan de hand had gedaan. Volgens de zwartgallige sterrenkijker moest Lodewijk elke 21e op de hoede zijn, anders zou onheil hem treffen. Alle voorzorgsmaatregelen ten spijt, en Lodewijk zorgde er wel voor dat hij op zijn periodiek terugkerende baaldag z'n bed niet uit kwam, werd de 21e hem toch fataal. Op 21 juni 1791 werd hij gearresteerd, toen zijn echtgenote en hij probeerden te vluchten voor de revolutie. Op 21 september 1792 werd de monarchie in Frankrijk afgeschaft. En het was, jawel, op 21 januari 1793 dat Lodewijk onder het scherp van de guillotine het tijdelijke voor het eeuwige inwisselde.

Umberto & Umberto
Het kan nog gekker. Op een warme julidag in 1900 logeerde Koning Umberto I van Itali in een herberg even buiten Milaan. De eigenaar van het etablissement leek in voorkomen zo sterk op de vorst, dat ze wel tweelingbroers konden zijn. De twee mannen gingen een gesprek aan en het bleek dat er nog meer overeenkomsten waren. Ze waren op dezelfde dag geboren (14 maart 1844) in hetzelfde dorp, en de herbergier heette ook Umberto. Alletwee waren ze op 22 april 1868 getrouwd, met vrouwen die Margherita heetten, en beiden hadden ze hun zoon Vittorio genoemd. Koning Umberto kon zijn oren niet geloven toen hij dit allemaal hoorde en gaf zijn lakeien opdracht de herbergier Umberto te verheffen tot Cavalier van de Kroon. Zover kwam het echter niet, want de dag nadat de koning zijn decreet had uitgevaardigd, kwam de herbergier bij een schietpartij tragisch om het leven. Umberto I was geschokt en wenste de begrafenis van zijn dubbel bij te wonen. Maar ook van dat voornemen kwam niets terecht, aangezien de vorst nog vr de herbergier ter aarde werd besteld, zelf door een sluipschutter te grazen werd genomen...

100 mysteries...
De twee meest geruchtmakende moordaanslagen in de Verenigde Staten, op de presidenten Lincoln en Kennedy, kenmerken zich door verbazingwekkende parallellen. Lincoln was in 1860 tot president gekozen; Kennedy exact honderd jaar later. Hun opvolgers werden precies honderd jaar na elkaar geboren, en hadden dezelfde namen: Andrew Johnson kwam in 1808 op de wereld, en de vader van Lyndon Johnson bracht in 1908 een bezoek aan de ambtenaar van de Burgerlijke Stand. De moordenaar van Lincoln, John Wilkes Booth, werd in 1839 geboren; de vermoedelijke dader van de moord op Kennedy, Lee Harvey Oswald, kwam - je dacht het al - in 1939 op deze aarde.
Daarmee houden de gelijkenissen niet op. Opvallend is dat de presidenten ieder een zoon verloren tijdens hun verblijf in het Witte Huis. De moordenaars Booth en Oswald legden beide zelf het loodje, vr ze terecht konden staan. En Lincoln werd om het leven gebracht in het zogeheten Ford's Theater, terwijl Kennedy aan zijn einde kwam in een Lincoln Convertible, die gemaakt was door de autofabrikant Ford.

De ene hand...
Het was een avond in 1930 toen motoragent Allan Falby, van de politie in de Amerikaanse staat Texas, op boevenjacht ging. Hij volgde een truck, maar botste op het voertuig, toen de bestuurder bij een bocht plots vol op de remmen ging. Falby bleef zwaargewond liggen. Er was een ader in zijn been gescheurd. Hij zou zijn doodgebloed als niet net op tijd een autobestuurder was gestopt en met een knelverband zijn been had verbonden. De naam van Falby's reddende engel was Alfred Smith. Falby herstelde in een ziekenhuis volledig en trad uiteindelijk weer toe tot de dienst.

...Helpt de ander
Vijf jaar later werd hij op zekere dag naar een ongeluk geroepen. Een auto had frontaal een boom geramd. Falby kwam aan nog voor de ambulance er was en vond in de auto een bewusteloze man. Hij sleepte hem naar buiten en zag dat de bestuurder aan het doodbloeden was. Er was een ader in zijn been gesprongen. Falby legde een knelverband aan en redde de onfortuinlijke autobestuurder zo van een wisse dood. Pas nadat hij eerste hulp had toegepast, bekeek hij het gezicht van het slachtoffer wat beter. Het was, natuurlijk, Alfred Smith.