De Oudste Rechten

Het bezoek dat ik aan mevrouw De H. had gebracht was volgens haar niet goed verlopen. Want de verschijning die steeds aan haar bed verscheen had ik niet weg kunnen krijgen. De zaak lag anders dan zij dacht, maar ze kon of wilde dat niet begrijpen.

Het was begonnen met een brief. Daarin liet ze mij weten dat ze iedere avond bij het naar bed gaan werd opgewacht door een oud vrouwtje, die misprijzend naar haar keek en op die manier haar nachtrust flink verstoorde. Zelfs door het laten branden van haar slaapkamerlamp kon ze de verschijning niet maskeren.

Mijn bezoek bracht eigenlijk weinig aan het licht en ik kon geen enkel aanknopingspunt vinden die stamde uit het verleden. Hierdoor begon ik twijfels te krijgen over het bestaan van het oude vrouwtje en nam afscheid van mevrouw De H. Doch toen ik op het punt stond in de auto te stappen en nog eens naar haar huis en tuin keek, ontwaarde ik de contouren van een oude muur, die mij aan een kerkhof deed denken. Met dit gegeven ben ik teruggegaan naar mevrouw De H. en vroeg haar hoe lang deze woning hier al stond. Dit bleek een jaar of vier te zijn, maar zij woonde er pas enkele maanden. Ze had het huis gekocht om dichter bij haar oudere, bedlegerige zuster te zijn.
 
De muur die ik gezien had liet mij niet meer los en ik wilde graag van mevrouw De H. weten waartoe de grond gediend had, waarop haar huis stond. Hierop moest zij mij het antwoord schuldig blijven, want ze kwam niet uit dit dorp. Ze zou het echter vragen op de bridgeclub waar ze lid van was en met haar vele oudere dorpelingen. Het verwonderde mij niet toen ze enkele dagen later belde en mij het antwoord gaf dat ze op een deel van een oud kerkhof woonde. Dit kerkhof was al een dertigtal jaren daarvoor ontruimd, dus daar kon de geestverschijning niets mee te maken hebben. Haar redenering kon ik best begrijpen, want verstandelijk bezien klopt dit ook.

Maar velen onder ons zijn vergeten dat, zeker in vroegere tijden, de grond waarin overledenen begraven werden eerst werd gezegend, ter wille van de rust van de gestorvene. Deze kracht kan heel ver reiken en uit de ervaringen die ik inmiddels heb opgedaan, lag het voor mij vast dat we hiermee te maken hadden. En dat in feite het huis dat daar gebouwd was de heilige rust verstoorde. Met name de slaapkamer, waar ik een deel van de oude kerkhofmuur doorheen had zien lopen. Mijn advies aan mevrouw De H. was dan ook een ander slaapvertrek te nemen, liefst aan de voorzijde van haar huis. Of anders te accepteren dat de zaak zo lag en ik dat niet kon veranderen.