Speelbal van
Vreemde Krachten

De voetbaltrainer die mij benaderde had te kampen met tegenslag. Vooral nu ze een paar maanden terug een nieuwe locatie met overdekte tribunes hadden gekregen waar het clubbestuur diep voor in de buidel had moeten tasten. Het bestuur verwachtte zeker dat hun club, die bijna kampioen was, op dit veld de eindzege zou behalen. Niets was minder waar gebleken. Het elftal daalde in de ranglijst zover naar beneden dat de toeschouwers weg begonnen te blijven. En het clubbestuur begon zich zorgen te maken over de investering van het nieuwe veld. Ook de trainer was ten einde raad. Het elftal waar hij vroeger overwinning na overwinning mee haalde, liep nu zogezegd op zijn laatste benen. Hij kon geen enkele aanwijzing vinden waardoor het spel zo was achteruit gegaan.

Terwijl de man zo voor mij zat, kreeg ik een beeld dat ik eerder had gezien bij een tennisbaan. Het betrof hier een kruispunt van straling die uit de onderliggende grond naar boven kwam en de ballen af liet buigen, waardoor ze vlak bij het net naar boven gericht werden en hierdoor vaak ver achter de lijn van het speelveld terecht kwamen. De oplossing werd gevonden door de baan te verschuiven zodat de spelers niet meer geplaagd werden door de ballen die een eigen richting kozen en geen rechte lijn meer wilde vormen waardoor het spel bedorven werd. Met een dergelijk symptoom had ik nu ook te maken. Maar hoe bewijs je dat zonder er veel woorden aan vuil te maken.

Hiertoe sprak ik met de trainer af zijn speelveld eens te bezien. Maar ik kon, daar aangekomen, geen enkele indicatie vinden die er op wees waardoor het spel zo werd aangetast. Tot ik in de spelerskleedkamer kwam en bijna door een muur van energie moest lopen om daar vandaan de doucheruimte te bereiken. Het gaf mij te kennen dat de kleuren die het uitstraalde invloed had op het zenuwgestel. Hierdoor was het mogelijk dat de spelers die voordien nog zo goed presteerden, nu te maken hadden met een gemene storing van hun richtingsgevoel. Om na te gaan of het juist was dat ik zag, liet ik kort nadien de spelers van het elftal door deze muur heen lopen. Ik constateerde feitelijk direct dat om hun lichaam heen een kring gevormd werd die zonder meer invloed had op hun beweging, want ik zag dat enkele van hen moeite hadden om niet om te vallen. Toen ik de trainer, die bij mij stond, daar op attendeerde bleek dat hij dit verschijnsel zelf ook al eerder had gezien. Hij had er verder geen aandacht aan geschonken omdat hij het aan vermoeidheid weet. Zijn gedachtengang kon ik wel volgen maar schoot er verder weinig mee op, want het heeft geen enkele zin mensen te overtuigen van iets dat ze toch niet zien al stoten ze iedere dag hun hoofd er tegen. Voorts kwam daar nog bij dat de verplaatsing van de kleedkamer geen optie was. Dit zou zeker veel weerstand vinden bij het bestuur.

Misschien moet de club eerst degraderen, zodat hun locatie onbetaalbaar wordt en ze weer op hun oude veld moeten gaan spelen. Om daarvandaan weer een nieuw kampioenschap op te bouwen.