De Meesterkok en
de Dode Keukenhulp

Het restaurant waar we verbleven, had een goede keuken die vermaard was om zijn specialiteit dat uit allerlei soorten vis bestond. Dit product werd uit binnen- en buitenland aangevoerd en was de trots van de eigenaar. Deze had een ware meesterkok aangetrokken uit een oosters land. De kok had echter problemen gekregen door een vrouw die hem lastig viel en steeds verscheen als hij bezig was de laatste hand te leggen aan zijn culinaire creaties, die dan promp mislukten en niet opgediend konden worden aan de gasten, die speciaal voor dit gerecht gekomen waren.

De eigenaar was ten einde raad. En de kok begon al zenuwtrekken te vertonen als hij alleen maar aan zijn keuken dacht, die blijkbaar door zijn aanwezigheid deze vrouw activeerde.  Deze vrouw kwam hem trouwens totaal onbekend voor.

De eigenaar had in zijn leven nooit enige waarde gehecht aan zaken die volgens hem onnatuurlijk waren en had de kok verdacht van het gebruik van verdovende middelen, die zijn verstand aangetast hadden. Deze theorie klopte echter niet, want toen hij bij de zoveelste mislukking van een gerecht besloot de kok te volgen bij de bereiding van de gerechten, deed zich hetzelfde voor.  Nu begon het tot hem door te dringen dat iets of iemand, die hij niet kon plaatsen, bezig was zijn broodwinning ongedaan te maken. En dit was met geen enkel middel te bestrijden, omdat zijn kennis op dit gebied was blijven steken in ongeloof. In een oude krant die bewaard was gebleven, had een artikel over mij gestaan. En zo was het contact met mij tot stand gekomen. Dus ik daarheen om uit te zoeken wat zich daar afspeelde. Wat ik aantrof was een energieveld dat ik beter kan omschrijven als overheersend, en daar zeker geen goed deed. De bron kwam uit een hoek waar geen rekening mee was gehouden: de afvoerpijp van de spoelbak in de keuken  Hier werd als het ware een energiegolf uitgestoten, die zijn weerga niet kende. Mijn vraag was dan ook hoe lang deze gootsteen daar al zat. Dit bleek pas kort te zijn en hij was bedoeld om ruimte te winnen in de ernaast gelegen ruimte vanwege de plaatsing van een grotre koelcel. Op de een of andere wijze had de nieuwe afvoer-
Pijp een bron aangeboord die geen vervuiling wenste, en teruggaf wat niet beviel.

Wat de verschijning van de vrouw hier mee te maken had, kwam pas later aan het licht toen ik haar ook waar begon te nemen. Al begreep ik de strekking niet meteen. Na onderzoek kwam naar voren dat de plaats waar het restaurant nu stond vroeger een begraafplaats moet zijn geweest, een grafheuvel uit lang vervlogen tijden.

De afvoerpijp had men om bezuinigingsreden niet aangesloten op het riool, maar laten doorlopen tot diep in de grond, want uit testen bleek dat al het afvoerwater makkelijk op die plaats opgenomen werd. Waarschijnlijk heeft het daar een graf bereikt waar de orde verstoord is geraakt en een vrouw lag. Want een andere verklaring kon ik niet vinden.

Mijn advies om de afvoer te sluiten werd niet direct aanvaard, omdat een keuken nu eenmaal niet zonder kan. Doch het verstand zal ze wel hebben laten weten dat een restaurant zonder klanten ook geen toekomst heeft.  Toen ik er laatst nog een keer langs reed, zat het terras vol mensen en liepen de obers af en aan. Ik ben er toen van uitgegaan dat het kanaal naar diepere oorden was gedicht, hoewel de eigenaar nooit meer iets van zich heeft laten horen.