Ben in de bak?
 
Dat het kunnen zien soms tot vervelende bijverschijnselen kan leiden, overkwam mij door toedoen van een paard.
Ik werd gebeld door een man, waarvan een duur paard was gestolen.
Het dier had in een goed beveiligde stalbox gestaan en toch had de dief kans gezien het dier te ontvreemden.
De eigenaar vermoede dan ook dat het een bekende moest zijn geweest, maar kon niemand bedenken.

Tot zijn verbazing beschreef ik een man die hij kende. Dit kwam voort uit het feit dat ik in de box waar het paard gestaan had, buiten het energiepatroon van de eigenaar en verzorgerster om, een derde persoon aantrof die ik kon omschrijven. Dit was blijkbaar voldoende voor de man, want ik werd verder bedankt voor mijn diensten.

Enkele dagen later kreeg ik bezoek van de politie, die mij wilde verhoren inzake de diefstal van een paard waarbij ik betrokken moest zijn geweest.
Wat was nu het geval? De eigenaar van het gestolen paard had op mijn beschrijving de dief herkend en wilde hem gelijktijdig een lesje leren.
Dit voornemen was nogal ongelukkig uitgevallen. Want bij het terugstelen van zijn eigen paard had hij het nodig gevonden om er gelijktijdig eentje extra van de dief mee te nemen.
Hierbij was hij betrapt en werd de politie ingeschakeld.
Daar bracht hij het hele verhaal naar voren.
De dief die het eerste gestolen had, was vroeger bij hem in dienst geweest. Doch door onmin over geld was hij daar vertrokken en was een eigen handelsstal begonnen.
Om toch nog aan zijn rechtmatig achterstallig loon te komen, had hij om die reden een paard van zijn ex-werkgever weggehaald ter compensatie.
Beter ware het geweest als ze het samen anders uitgevochten hadden dan door de politie erbij te betrekken. Nu stonden ze beide te boek als dief en de rechter moest dan maar uitmaken wat die ervan vond.
Deze was duidelijk niet mild tegen de beide heren en legde hen een flinke boete op.
Of het achterstallige loon later nog verrekend is, weet ik niet.
Wel dat ik bij het politieverhoor nogal ongeloofwaardig overkwam door te zeggen dat ik de dief aan heb kunnen wijzen vanuit een andere bron dan de voor hen gebruikelijke.
Gelukkig kreeg ik het toeval op mijn hand, waardoor ze mij nog ongeloviger gingen bekijken en van verder verhoor af zagen, om reden dat ze daar blijkbaar geen rapport over wilden schrijven. Tijdens mijn verhoor in de verhoorkamer waar ik mij bevond, zag ik duidelijk twee vrouwen oplichten die klaarblijkelijk net voor mij in die verhoorkamer waren geweest.
Toen ik deze ging beschrijven, ofschoon ik dit beslist niet kon weten, moesten ze wel aannemen dat ik iets kon zien dat zij niet zagen en mocht ik gaan.
Dit heeft mij echter wel geleerd om me in het vervolg niet meer in te laten met diefstal en zeker niet met paarden