Niet alle goud blinkt
 
De heer die bij mij kwam had zijn horloge meegebracht. Het was van goud en hij had het gekregen toen hij afscheid nam van de zaak waar hij veertig jaar gewerkt had. Op de achterzijde had de directie zijn naam en het aantal dienstjaren laten graveren.

Nu was er met dit horloge wat vreemds aan de hand. Telkens als hij het voor het slapen gaan afdeed en op zijn nachtkastje legde, was het daar de volgende dag verdwenen en vond hij het op de vreemdste plaatsen terug. Met deze steeds maar herhalende gebeurtenis, die nu meer dan een maand aan de gang was, voelde dit voor hem niet prettig aan en hoopte dat ik daar een verklaring voor kon geven.

Omdat ik op dat moment geen ingeving kreeg of zag wat het klokje er toe bewoog op de loop te gaan, vroeg ik hem het bij mij achter te laten.
Doch ook de komende dagen liet het niets los en ik besloot het korte tijd later, omdat ik toch in zijn buurt moest zijn, het aan hem terug te geven. Hoe spijtig het ook voor hem was dat ik geen antwoord op zijn vraag had kunnen vinden.
 
Toen ik het echter hem teruggaf, zag ik gelijktijdig naast hem een schim verschijnen met de contouren van een man, waarin zich duidelijk een gezicht aftekende.
Ik omschreef dit gezicht en hij schrok heftig. Hij had hierin een man herkend die vlak voor zijn pensionering op het bedrijf aan een hartstilstand was overleden.
Dit zette mij er toen om de achterzijde van het horloge nog eens te bekijken. En met behulp van een sterk vergrootglas kon ik vagelijk zien dat er onder zijn naam eerst iets anders had gestaan.

Deze ontdekking bracht de man flink van zijn stuk en besloot hier enig onderzoek naar te doen en mij de uitslag te laten weten.
Erg verbaasd was ik niet toen ik een paar dagen later van hem te horen kreeg dat zijn geschenk in eerste aanleg voor een ander bestemd was geweest. De directie was er klaarblijkelijk vanuit gegaan dat een dode toch geen klok kon kijken en had het geschenk daarom voor de volgende jubilaris bewaard.

Nu hij zelf ontdekt had hoe laat het was, deed hij er onmiddellijk afstand van en gaf het horloge aan de directie terug. Met in mij nu de vraag, wie de volgende gelukkige ontvanger zal zijn