Helpende Handen

De vrouw die bij mij kwam had een wonderbaarlijke ervaring opgedaan die ze
graag bekend wilde maken, alleen wist ze niet hoe. Ze had de lokale krant benaderd, maar die wilde er niets van weten, ondanks dat ze vijf getuigen had.

Het betrof haar overleden vader die, op de dag dat hij begraven was, toch
nog hulp had kunnen bieden. Anders waren ze beslist verongelukt met de volgauto waarin ze zaten na de ter aarde bestelling, op weg naar huis.

Het had die afgelopen nacht nogal flink gevroren en daardoor was er op het
wegdek van het viaduct waarover ze reden wat ijs achtergebleven. Hier was de chauffeur van de grote limousine niet op bedacht geweest en hij raakte in een slip waardoor de auto begon te tollen. De wagen zou dwars door de reling van het viaduct heengeschoten zijn en terechtgekomen zijn op het daaronder gelegen wegdek, als niet plotseling aan de buitenkant van de voorruit twee handen waren verschenen die het rondtollen van de auto tot stilstand hadden gebracht. Allen hadden deze handen herkend als die van hun vader, omdat zijn zegelring zichtbaar was geweest.

Nadat de vrouw mij verteld had wat haar overkomen was, kon ik best begrijpen dat zij dit publiekelijk bekend wilde maken. Ik beloofde haar te zullen helpen, om te beginnen door haar belevenis op 'Suspensestory' te zullen zetten. En vervolgens het programma van de KRO, 'Wonderen bestaan' hierover in te lichten. Dat heb ik inmiddels gedaan.

Waren er maar veel mensen zoals zij, die zaken zoals deze naar buiten willen
brengen. En durven aan te geven dat  'dood en begraven' niet echt bestaat. Het zou voor velen een zegen kunnen wezen.
 

 
Suspense Publishing