TEN EINDE


Als zich iets of wat voordoet, dat wetenschappelijk gezien nog niet als bewezen wordt beschouwd, wil dat nog niet zeggen dat het niet bestaat. Toen ik het bestaan van het meldpunt geestverschijningen min of meer wereldkundig maakte, nam dit eigenlijk gelijktijdig een grote vlucht.

Dat was mede te danken aan de schrijvende pers, de radio en de tv. Waardoor klaarblijkelijk vele duizenden mensen tot het besef kwamen dat zij niet de enigen op de wereld waren die ongewone tot zeer merkwaardige zaken ondervonden of meegemaakt hadden. En daar over in het algemeen beslist niet over durfden te spreken, uit angst of het besef dat ze dan voor "gek" zouden worden versleten.

Doch nadat het bestaan van het meldpunt geestverschijningen meer bekendheid kreeg, begonnen steeds groter wordende aantallen mensen mij te schrijven over hun opgedane ervaringen, zowel in positieve als negatieve zin. Maar ook over de nood waarin velen verkeerden. Dat meestal neerkwam op het feit dat ze hun eigen huis niet meer indurfden. Omdat zich daar iets bevond dat beslist angstaanjagend genoemd kon worden, tot handtastelijkheden aan toe.

Deze zaken hebben mij vaak aangezet om daar eens een "kijkje" te gaan nemen. En bij een aantal hiervan heb ik nadien getracht om deze op papier weer te geven, of te beschrijven als mij een interview ten deel viel. Het moge duidelijk zijn dat de term geest nooit onder een eenduidige noemer valt te plaatsen, vanwege de vele vormen en gradaties welke deze aan kan nemen. En zich op evenveel manieren kan manifesteren als er sterren aan de hemel staan.

Punt blijft echter wel, dat het om een energievorm gaat. Soms waarneembaar, soms voelbaar, soms hoorbaar. Of in combinatie hiervan. Geloof speelt hierbij geen enkele rol. Hoogstens bij de invulling van dit verschijnsel. Persoonlijk blijf ik deze energie als een vorm van leven zien, die grenst aan die van het onze. Al zal dit begrip ons vaak nog ver te boven gaan.