Opa


Opa was zoek. Zijn hele leven lang was hij bakker geweest en had altijd met trots en vakmanschap zijn werk gedaan. Tot hij zo midden zeventig zijn enkel brak. Toen vonden zijn kinderen dat het genoeg was geweest en besloten dat hij, als hij uit het ziekenhuis kwam, zijn verdere bakkersschap maar voor gezien moest houden.

Ze ruimden de kamer boven de bakkerij leeg en maakten plaats bij zijn oudste dochter, waar hij toch al at sinds zijn vrouw overleden was. Opa was niet tevreden met wat het lot hem toebedeelde en alle goede bedoelingen ten spijt, hij bleef mokken na zijn terugkeer uit het ziekenhuis. Zijn drang naar eigen vrijheid was zo groot, dat hij na verloop van tijd alleen nog maar thuiskwam om te slapen.

Hele dagen zwierf hij rond in het elektrische wagentje dat was aangeschaft na zijn ongeval. De bakkerij liep prima en opa werd eigenlijk niet gemist. Tot hij op een dag ook niet thuiskwam om te slapen. En daar werd natuurlijk meteen werk van gemaakt. Al met al was opa nu ruim tien dagen weg, toen ik bericht kreeg van een kleindochter. Zij vertelde mij het verhaal en voegde er aan toe, dat zij zelf het sterke gevoel had dat opa was overleden. Deze veronderstelling durfde ze echter niet uit te spreken en ze wilde ook beslist niet dat de familie hier van afwist.

Om haar te helpen sprak ik af naar haar toe te komen en vroeg gelijk of ze een voorwerp had waar opa aan gehecht was. Dit bleek een pijp te zijn waar hij jarenlang uit gerookt had, maar die na oma’s heengaan niet meer smaakte. Via deze inductor kreeg ik ook een beeld van water om mij heen en begreep dat de kleindochter best gelijk kon hebben wat opa betrof. Maar hoe vind je de plaats waar dat gebeurd is, want ze woonden in een waterrijk gebied.
Het antwoord op deze vraag kon ik op dat moment niet vinden en ik besloot de pijp mee te nemen. Na een paar dagen kreeg ik een steeds sterker het beeld van een brug die er wat verlaten bij lag. Maar ik kon de locatie niet bepalen. Met dit gegeven confronteerde ik de kleindochter en zij wist ook niet waar dat kon zijn. Samen hebben we enige dagen later de buurt verkend en ik stuitte op een bouwsel dat mij bekend voorkwam. Opa is gelukkig op die plaats gevonden, al was het natuurlijk geen prettige vondst. Zijn kleindochter heeft echter nooit verteld hoe zij hem gevonden heeft. Want het dorp waar ze woonde, had beslist geen oren naar iets wat buiten het gewone verstand viel en ze wilde er wel graag blijven wonen.
 
Suspense Publishing