De Steen

 

De man die bij mij kwam, leed pijn. Zijn aura kromp bij iedere pijnscheut. De specialist had niets kunnen vinden bij zijn onderzoek en had hem kalmerende middelen voorgeschreven. Toch wilde de man zich niet bij zijn lot neerleggen en hij hoopte dat hij na verloop van tijd de oorzaak van zijn kwaal zou vinden. Dat bleek echter niet zo snel te gaan en zo sukkelde hij jarenlang met pijn die hem zijn leven deed vergallen.

De vraag was nu echter, wat kon ik er aan doen. Want ik had geen enkel aanknopingspunt dat mij op weg kon helpen, behalve dat de kleur in de aura zichtbaar naar de pijnpunten toestroomde. Dit gaf mij te denken, maar een oplossing had ik niet.

Die kwam later, toen ik de man thuis eens opzocht. Hij was er erg aan toe en leed veel pijn. Zo erg zelfs, dat hij mij had laten weten er een einde aan te willen maken. In zijn huis trof ik een grote steen aan die onder een glasplaat op een tafeltje lag. Zijn vrouw vertelde mij dat ze die eens gekregen had van een man met wie ze een relatie had.

Deze man was veel in Egypte geweest en had de steen ooit meegenomen. De herkomst was niet te achterhalen geweest. Toch was er iets mee, want zelfs vanachter het glas waar hij lag, liet hij in mijn ogen een vreemde kleur licht zien, die ik ook bij de man had waargenomen op zijn pijnlijke plekken. Mijn vraag was dan ook, hoe lang die steen al in huis was. Dat bleek al lang voordat haar man bij haar in huis kwam, want eigenlijk woonden ze pas zes jaar samen. Mijn veronderstelling dat de steen iets te maken moest hebben met de kwaal van de man, dat bleek zeer gegrond. Hij gaf toe dat zijn pijn begonnen was vlak nadat hij er was komen wonen. Maar hij weet het eerst aan een schaatsongeval, waarbij hij hard op het ijs terechtgekomen was. Toen ik mijn veronderstelling over de steen naar voren bracht, keken ze daar eerst wat vreemd tegenaan. Maar ze vonden het toch een experiment waard.

De steen verhuisde naar het schuurtje achter in de tuin en de man kon na een paar dagen al vaststellen dat zijn pijn minder werd. Welk geheim de steen bezat, weet ik niet. Wel dat er mineralen zijn die invloed kunnen uitoefenen op onze gezondheid. De man heeft me nog een paar keer bedankt en ik mocht weten dat hij samen met zijn vrouw, diep in een bos de steen begraven heeft.

En nu maar hopen, dat er later op deze plaats geen woning komt te staan, waar mensen komen te wonen die ook hinder zullen ondervinden van deze uitstralende kracht.

Maar daar is nu niets meer aan te doen, want de preciese plek wisten ze niet meer. De pijn is weggebleven en met het leven van mijn clieënt ging het goed. Zo kwam dus naar voren dat we niet altijd weten wat we mankeren, terwijl de oplossing soms vlak voor ons op tafel ligt.
 
Suspense Publishing