De geest van de tuin

Als we stil van binnen zijn, kunnen we dingen zien die we anders niet opmerken.

Zo kwam het dat ik bij een zaak betrokken raakte die anders verborgen was gebleven.

Het betrof hier een groentetuin. De mensen die mij belden, een oud echtpaar, hadden achter hun huis een verschijning waargenomen.

Ze zaten op een mooie zomeravond wat te doezelen op de bank achter hun huis toen zich voor hun ogen een tafereel afspeelde waar ze diep van onder de indruk raakten.

Ze zagen een man met een gieter, die een meter of tien van hen af, die zich voorover boog om de planten water te geven. Toen ze hun ogen uitwreven, was het beeld weg.

Toch liet het ze niet los, vooral niet toen ze later hoorden dat hun huis gebouwd was op de grond van een oude tuinderij.

Het opmerkelijke was, dat ze voordien al individueel dingen opgemerkt hadden waar ze vraagtekens bij hadden gezet.

De man vertelde mij dat hij eerder een kruiwagen had aangetroffen, toen hij ’s morgens vroeg heel slaperig uit het raam naar de achtertuin had gekeken.

De vrouw had een soortgelijke ervaring, zij had een stapel bloempotten gezien.

Toen de beide plaatjes overeen kwamen, vonden ze het zo frappant, dat ze hier toch melding van wilden maken nadat ze via de televisie een programma hadden gezien waarin ik voorkwam met het meldpunt geest- en spookverschijningen.

Hierdoor hadden ze de moed opgebracht deze voorvallen bekend te maken.

Zaken als deze komen geregeld voor en kunnen mensen best in verwarring brengen, dat er meer onder de mensen schuilt dan zo op het oog mogelijk is.

Onderzoek leverde later op dat er inderdaad een man was geweest, die ‘getrouwd’ was met zijn tuin en door een hartaanval werd getroffen toen hij op zeer hoge leeftijd een te zware kruiwagen met bloempotten wilde verplaatsen.