Scherprechter

Zara en Tim komen terecht op de enige autoweg waar niemand de maximumsnelheid durft te overschrijden.

Kirk Darwins beste vriend heet Joe Perry. Dat beweert iedereen in Kirks omgeving. Zelf echter heeft hij nog nooit van deze Joe gehoord.

Rond middernacht staat onverwacht een jonge vrouw op de stoep bij Richard Hawthorne. Ze is van het zonderlinge koeriersbedrijf Late Leveringen en eist met geweld een levering.

Bobs vriendin Susie is een dag kwijt ze kan zich niet herinneren waar ze is geweest. Maar waar dat ook was, Bob komt er algauw achter dat niet zijn Susie is teruggekeerd.

Sebastian is helemaal in zijn sas met zijn nieuwe autonavigatiesysteem. Tot hij in de gaten krijgt waar het hem naartoe brengt.

Wat is de lugubere nalatenschap van de raadselachtige Keith Gallagher?

Tien ijzingwekkend spannende verhalen.

Inhoud

Het mysterie van Albyn House

Kirks beste vriend

Scherprechter

Weggedood

Susies geheim

Het gezonde leven

De vroege begrafenisondernemer

Eten met schoonmoeder

Raadsvergadering

Late leveringen

Fragment uit Het Mysterie van Albyn House

1

Keith Gallagher had niet gedacht verliefd te zullen worden, maar Albyn House was liefde op het eerste gezicht.

De kunstenaar was al langer op zoek naar een cottage in het buitengebied, alleen was hij nog niets tegengekomen waarmee zijn portemonnee het eens was. Met Albyn House, nabij Glenville, was dat anders. Volgens de advertentie in de Press & Journal was het huis, dat er op de foto aanlokkelijk uitzag, verrassend goed te betalen. Hij was meteen gaan kijken, bleef na de bezichtiging meer dan gecharmeerd van de woning en zag geen gebreken die de lage prijs konden verklaren. Hij vroeg de makelaar naar de addertjes onder het gras die hij verwachtte en Michael Suttie zei dat die er simpelweg niet waren. De vorige eigenaren wensten slechts het huis zo spoedig mogelijk van de hand te doen en hadden besloten niet de hoofdprijs te vragen. Keith was er snel bij geweest en had daardoor het geluk dat hij zijn handtekening mocht zetten onder het koopcontract.

Keith sliep er een nachtje over en plaatste zijn krabbel onder de overeenkomst.

Toen hij het makelaarskantoor verliet kon hij een gat in de lucht springen. Dat deed hij niet hij wist zijn emoties goed te bedwingen maar hij ging wel naar de pub en kwam daar pas weer uit toen hij alleen nog maar kruipend zijn huis kon bereiken.

Zijn over niet al te lange tijd ex-huis, beter gezegd.

De volgende dag, nadat zijn kater enigszins was weggetrokken, belde hij zijn huurbaas en zegde zijn woning op.

Vier weken later kon hij al intrekken in Albyn House.

Eind goed, al goed.

Tenminste, zo leek het.

Want amper zes maanden daarna vonden politieagenten hem. Ze waren gealarmeerd door de postbode die het was opgevallen dat brieven niet van de deurmat werden weggehaald. Hij kon dat zien door de gleuf in de voordeur, als hij weer nieuwe post achterliet. Op zich was het niet vreemd dat post van verschillende dagen zich opstapelde. Keith was misschien op vakantie. Wel zorgelijk vond de postbode, Alastair Beckett, de merkwaardige geur die leek te hangen achter de deur. Het rook ergens naar en het was geen prettige geur. O nee jongens, helemaal niet. Vandaar dat Alastair de politie inseinde en de agenten die kwamen besloten het slot te breken en binnen te kijken.

In de woonkamer vonden ze het lijk van Keith.

Het was een onsmakelijke aanblik, zou n van de betreffende agenten later vertellen. Keiths hele gezicht was bedekt met gestold bloed. De koude vingers van zijn rechterhand klemden een mes vast. De doodsoorzaak was makkelijk vast te stellen. Keiths keel was opengesneden en de dader was daarbij bepaald niet zachtzinnig te werk gegaan. Het was zeker een week geleden gebeurd; het lichaam van de arme Keith was in een zodanige staat dat hij wel al enige tijd dood moest zijn. Het ergste, zei de agent, waren Keiths ogen. Die waren open en er had onuitsprekelijke angst in verscholen gelegen.

Het gruwelijke misdrijf ging als een lopend vuurtje door Glenville. Na de eerste schok werd er gesproken en vooral geroddeld over wie Keith vermoord kon hebben. Het rechercheteam dat de zaak onderzocht maakte na weken van stilzwijgen haar conclusies openbaar. Er waren geen sporen gevonden van een indringer in Keiths huis. De deuren waren op slot geweest en ook de ramen. Binnen was niets aangetroffen dat duidde op de aanwezigheid van iemand anders dan Gallagher. Hij was alleen thuis geweest, de avond dat hij stierf. In zijn hand was een mes gevonden. Zijn keel was ruw doorgesneden. Dat liet als enige slotsom dat hij het zelf had gedaan. En dat was ook weer schokkend, zacht gezegd.